Koşuya çıkmışsınız, ilk kilometre gayet güzel geçiyor. Nefes yerinde, bacaklar şimdilik itiraz etmiyor. Tam “bugün iyi koşacağım” derken kaburganın hemen altında sivri bir ağrı başlıyor. Önce çok önemsemiyorsunuz. Birkaç adım sonra geçer diye düşünüyorsunuz ama tam tersine, ağrı giderek daha fazla batmaya başlıyor. Birkaç dakika önce gayet keyifli giden koşu, bir anda yan tarafınızla yaptığınız küçük bir mücadeleye dönüşüyor. Koşmuş veya hızlı yürümüş hemen herkes bu ağrıyı en az bir kez yaşamıştır. Genellikle “yan batması” diyoruz. Halk arasında ise “dalağım şişti” veya “dalağım ağrıdı” ifadelerini de sık duyuyoruz.
