Muğla Dalış Merkezleri ve Dalış Noktaları

Bodrum tarafında ağırlık batık ve duvar dalışlarında. C-47 Dakota, TCG 115 ve TCG Pınar 1 burada. Orak Adası ve Amfora Duvarı ise batık değil; ikisi de duvar dalışı.

Bu noktaların çoğuna Bodrum Limanı ve çevresindeki dalış merkezlerinden tekneyle gidiliyor. C-47 Dakota, Kara Ada yakınındaki Paçoz Koyu tarafında ve TCG 115’e yakın. Batık yaklaşık 19 metreden başlıyor, parçaları 30 metrenin altına iniyor.

TCG Pınar 1 de yapay resif amacıyla batırılmış eski bir gemi. 1938’de Almanya’da inşa edilmiş, Türk Donanması’nda su taşıma gemisi olarak kullanılmış, 2007’de batırılmış. Üst tarafına yaklaşık 20 metrede ulaşılıyor, alt bölümleri 30 metre civarına iniyor.

Orak Adası’nı bunlarla aynı kategoride değerlendirmemek lazım. Burada asıl olay duvar. Rekreasyonel dalış rotası 30 metre bandında planlanıyor, ama duvar orada bitmiyor: 70 metrenin altına, bazı bölümlerde 100 metreye kadar devam ediyor. Bölgenin karakteri güçlü bir drop-off dalışı — maksimum derinlik bir hedef değil, rota dalıcının sertifika ve tecrübe seviyesine göre kuruluyor.

Amfora Duvarı Karaada’nın arka tarafında. İlk resif 16 metrede başlıyor; kumlu tabanla duvarın birleştiği yerde amfora parçaları görülüyor. Baraküda, ahtapot ve kaya balıkları sık rastlanan türler. Karaada çevresinde Paçoz, Poyraz, Kaçakçı ve Alarga koylarında da dalış noktaları var; adanın Gökova’ya bakan yüzü 32, Bodrum’a bakan yüzü 20 metreye iniyor.

Fethiye başka bir deneyim: mağara, duvar ve antik amfora alanları.

Afkule, Fethiye Limanı’ndan tekneyle 30-45 dakika mesafede. Dalışın bir bölümünde mağara ve dik duvar var; ardından “Türk Hamamı” denen sığ bölüme geçilebiliyor. Mağara kısmı yaklaşık 29 metreye iniyor, Türk Hamamı tarafı 4-10 metre civarında. Noktanın tamamı 50 metreye kadar derinleşiyor.

Karacaören Amfora noktası Fethiye açıklarındaki Karacaören Adası çevresinde. Buradaki amforalar Helenistik döneme, yaklaşık MÖ 300’e tarihleniyor; alan bölge dalış rehberlerinde amfora dalışı olarak geçiyor. Azami derinlik 27 metre; orta ve ileri seviye dalgıçlar için uygun.

TCSG-121 de Fethiye tarafındaki yapay batıklardan biri. Eski Sahil Güvenlik botu, Dalyan Koyu dalış bölgesinde yapay resif amacıyla batırılmış.

Marmaris’i tek bir batık üzerinden anlatmak haksızlık olur. Bölgede resif, mağara, duvar ve sığ eğitim dalışlarının hepsi var.

Sarı Mehmet Burnu, Keçi Adası, Baca Mağarası, Hayıtlı, İnce Burun ve Kadırga çevresi en çok kullanılan yerler. Sarı Mehmet Burnu yaklaşık 5-21 metre arasında ilerliyor; akıntı genellikle zayıf olduğu için hem eğitim hem sertifikalı dalışlar için kullanılabiliyor.

Bazı rotalar 3-10 metre gibi rahat derinliklerdeyken, ileri noktalar 30-40 metrenin altına iniyor. Bu yüzden “Marmaris ileri seviye bir bölgedir” de doğru değil, “sadece başlangıç için uygundur” da. Çıkışlar genellikle Marmaris Limanı ve çevresindeki dalış tekneleriyle yapılıyor.

Datça için anahtar kelime keşif dalışı. Yarımada çevresinde çok sayıda koy, kaya oluşumu, resif ve duvar var. Yerel dalış merkezleri farklı seviyelere uygun çok sayıda nokta kullanıyor; tekne dalışlarının yanında gece dalışı da yapılabiliyor.

Burada “mutlaka şu batığa git” denecek tek bir yer yok; bütün yarımadanın karakteri önemli. Ege ile Akdeniz’in birleştiği bölgede su genellikle berrak ve rotalar dalıcının seviyesine göre değiştirilebiliyor.

Mağarayı, dik duvarı ve Türk Hamamı’nın sığ bölümünü aynı dalışta birleştiriyor. Muğla’da su altı yapısı en karakteristik yerlerden.

Batık değil topoğrafya arayanların yeri. 20 metreden sonra dramatik biçimde derinleşen duvarıyla biliniyor.

Kara Ada açıklarındaki büyük uçak batığı. Gövdenin zaman içinde parçalanmış olması dalışa ayrı bir karakter katıyor.

Helenistik döneme, yaklaşık MÖ 300’e tarihlenen amforaların bulunduğu nokta. Arkeolojiye meraklı dalıcılar için Muğla’daki en güçlü sebep.

Karaada’nın arka tarafında, amfora parçalarıyla duvar dalışını aynı rotada birleştiriyor. Baraküda ve ahtapot görme ihtimali yüksek.

Yaklaşık 37 metre uzunluğundaki eski su gemisi; yapay resife dönüştüğü için hem batık dalışı hem çevresinde oluşan deniz yaşamı açısından Bodrum klasiklerinden.

2007’de yapay resif amacıyla batırılan eski Sahil Güvenlik botu. C-47’ye yakınlığı sayesinde bazı programlarda aynı rotanın parçası oluyor.

Dalyan Koyu’nda batırılmış eski Sahil Güvenlik botu; doğal resiflerden farklı bir batık dalışı isteyenler için.

Mağara, resif ve sığ eğitim dalışlarını bir arada sunması Marmaris’in en büyük avantajı. Aynı bölgede hem yeni başlayanlara hem deneyimlilere rota var.

Gücü tek bir batıktan değil, yarımada boyunca dağılan koy ve noktalardan geliyor. Daha sakin, keşif hissi veren bir Muğla dalışı isteyenler için.